Prorok jest w USA jest najlepiej sprzedającą się książką po Biblii, zaś autor jest trzecim poetą w historii, po Szekspirze i Lao Tsy, którego dzieła osiągnęły największy nakład. Poniżej możesz przeczytać fragment lub posłuchać go. Jest to moim zdaniem najpiękniejsze tłumaczenie Proroka, niedostępne w formie książkowej, jedynie jako audiobook:
Gdy wezwie was miłość, spieszcie za nią, choć droga jej stroma i trudna. Padnijcie w ramiona, które otworzy przed wami, choć miecz ukryty w pierzastym puchu może was zranić.
Przyjmujcie z wiarą, co mówi do was, choć głos jej niczym północny wiatr hulający w ogrodzie może zniweczyć sny wasze.
Bo choć miłość wkłada na wasze głowy koronę, rzuca was również na krzyż. Choć dzięki miłości wzrastacie, miłość chore gałęzie przycina. Choć schyla się i tuli wasze delikatne pąki w słońcu skąpane, to sięga też korzeni, wstrząsa nimi, choć mocno się czepiają się ziemi.
Zbiera was jak zboże i w snopki układa. Obija, by wydobyć co najszlachetniejsze. Przesiewa was by łuski i plewy odrzucić i miele was do białości, i wyrabia, aż dacie się formować. A potem w święty ogień was wkłada, byście stali się chlebem na świętej uczcie Boga.
Wszystkie te rzeczy miłość czyni z wami, byście poznali tajniki swego serca, a posiadłszy tę wiedzę stali się częścią serca wszechświata.
Lecz jeśli z bojaźni będzie szukać w miłości jedynie przyjemności i pokoju, tedy lepiej wam zakryć swoją nagość i opuścić krainę miłości, i wejść w bezbarwny świat, gdzie śmiech nie będzie prawdziwym śmiechem, a płacz prawdziwym płaczem.
Miłość nie daje niczego, prócz siebie.
I z niczego, prócz siebie nie czerpie.
Miłości nie można posiąść, ale i ona nie bierze w posiadanie, bo miłości wystarcza miłość.
Kiedy kochasz, nie mów “Bóg jest w moim sercu”, lecz “Przebywam w sercu Boga”.
Nie myśl, że możesz bieg miłości wytyczyć. Miłość sama cię powiedzie, gdy staniesz się godny.
Miłość nie ma pragnień prócz samospełnienia. Lecz jeśli kochasz, a pragnień wyrzec się nie umiesz, niech to będą twe pragnienia:
- być, jak wartki strumień, co wyśpiewuje melodię nocy
- znać mękę zbyt wielkiej tkliwości
- dać się zranić, przez własne miłości rozumienie
- krwawić ochoczo i z weselem
- budzić się o brzasku i z radosnym sercem dziękować za kolejny dzień miłowania
- spocząć w południowej godzinie i rozważać miłosne uniesienie
- wracać o zmierzchu z wdzięcznością do domu i zasypiać z modlitwą w sercu i pieśnią chwały na ustach.
