Poniższy tekst jest moją parafrazą Hymnu o miłości z Pierwszego Listu do Koryntian (1Kor, 13, 1-13). (Jako ilustracja ikona małżeńska, której autorem jest Ventzislav Piriankov).
Hymn o miłości dla kochanków
13:1 Gdybyśmy wypróbowali wszystkie pozycje oraz doznali wszystkich emocji, a miłości między nami by nie było, stalibyśmy się jak prostytutki, albo zwierzęta sapiące.
13:2 I gdybyśmy zaspokajali swoje pragnienia jeszcze zanim je sobie wzajemnie wyjawimy oraz znali wszystkie tajemnice własnych ciał, i wiedzieli w jaki sposób najlepiej dogodzić jedno drugiemu, i wprawiali się wzajemnie w uniesienie jakiego nigdy z nikim nie doświadczaliśmy, a miłości między nami by nie było, nasza para byłaby niczym.
13:3 I choćbyśmy wiedli życie więcej niż przyzwoite pod każdym względem, tak że również inni mieliby z nas pożytek, ale współżylibyśmy bez miłości, na nic bylibyśmy sobie.
13:4 W miłości kochamy cierpliwie, z szacunkiem i z wyczuciem. W miłości kochamy bardziej dając, niż biorąc. W miłości nie szukamy pochwał “Jakiś ty wspaniały”, “Jakaś ty wspaniała”, lecz w cichości i pokorze kochamy.
13:5 Kochając nie szukamy wrażeń, lecz pozwalamy zaistnieć nowym formom wyrazu miłości. Nie szukamy zaspokojenia ani siebie samych, ani siebie nawzajem, lecz umożliwiamy miłości spełnić się. W miłości kochamy bez namiętności, chociaż z takim zaangażowaniem, jak namiętni. W miłości kochamy niewinnie.
13:6 W miłości kochamy z wyrozumiałością i cieszymy się prawdą jedności.
13:7 W miłości kochamy się pozostając razem w sercu bez względu na burze. W miłości kochamy ufni w to, że nas razem i każde z osobna prowadzi ta sama jedność. W miłości kochamy gotowi przyjąć każde “Tak” i każde “Nie”. W miłości kochamy otwarci na przeminięcie wszystkiego, co nie jest wieczne.
13:8 Sama miłość jest ponad czasem, przestrzenią i każdym rodzajem formy. Seks przeminie, słowa powrócą w ciszę, ciała w ziemię, a maska osobowości zostanie ściągnięta.
13:9 Jako osoby po części bowiem doświadczamy jedności i szukając spełnienia wdajemy się w zaspokajanie swoich iluzji.
13:10 Kiedy zaś doświadczamy siebie jako obserwatora własnej osoby, jako kroplę w oceanie wieczności, porzucamy złudzenia.
13:11 Nasze poprzednie związki były jak we śnie: mówiliśmy jak śniący, myśleliśmy jak śniący, wnioskowaliśmy jak śniący. Kiedy zaś przebudzliśmy się, gotowi żyć jako mężczyzna i jako kobieta, zrzuciliśmy skórę iluzji.
13:12 I chociaż nadal widzimy często jak przez mgłę, to za tę chmurą niewiedzy istnieje nasza jedność. Nie jesteśmy idealni, ale pozwalamy przyciągać się ideałowi.
13:13 Tak więc kochamy się z wiarą w jedność, z nadzieją na jej najpełniejsze przejawianie i z miłością, która w tym wszystkim jest najważniejsza.
Hymn o Miłości, wersja oryginalna w dwóch tłumaczeniach:
Dla porównania dwa tłumaczenia oryginalnej wersji, pierwsze pochodzi z Biblii Tysiąclecia, drugie zaś z Biblii Gdańskiej:
Biblia Tysiąclecia:1 Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący.
Biblia Gdańska: 1 Gdybym mówił językami ludzi oraz aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak brzęczące pieniądze, albo cymbał wznoszący brzmienie o la, la.
BT 2 Gdybym też miał dar prorokowania i znał wszystkie tajemnice, i posiadał wszelką wiedzę, i wszelką [możliwą] wiarę, tak iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym.
BG 2 I jeśli miałbym prorokowanie oraz znał wszystkie tajemnice, i całe wyższe poznanie, i choćbym miał całą wiarę, tak, aby góry przenosić, a miłości bym nie miał byłbym niczym.
BT 3 I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją, a ciało wystawił na spalenie, lecz miłości bym nie miał, nic bym nie zyskał.
BG 3 I choćbym rozdał na żywność cały swój majątek, i choćbym wydał moje ciało, aby się wypaliło, a miłości bym nie miał nic bym nie był sobie pożyteczny.
BT 4 Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą;
BG 4 Miłość jest cierpliwa, jest życzliwa; miłość nie jest zazdrosna; miłość nie jest chełpliwa, nie nadyma się;
BT 5 nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego;
BG 5 nie zachowuje się niewłaściwie, nie szuka swego, nie jest zapalczywa, nie liczy zła;
BT 6 nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą.
BG 6 nie cieszy się z powodu niesprawiedliwości, ale cieszy się prawdą.
BT 7 Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma.
BG 7 Wszystko odpiera, wszystkim ufa, wszystkiego oczekuje, wszystko zostawia w tyle.
BT 8 Miłość nigdy nie ustaje, [nie jest] jak proroctwa, które się skończą, albo jak dar języków, który zniknie, lub jak wiedza, której zabraknie.
BG 8 Miłość nigdy nie upada. Zaś, czy to prorokowania zostaną zniesione; czy to języki zatrzymają się; czy to szukanie wiedzy zostanie zaniedbane.
BT 9 Po części bowiem tylko poznajemy, po części prorokujemy.
BG 9 Bowiem po części poznajemy oraz po części prorokujemy;
BT 10 Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe, zniknie to, co jest tylko częściowe.
BG 10 zaś kiedy przyjdzie doskonałe, to po części zostanie zaniedbane.
BT 11 Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko, czułem jak dziecko, myślałem jak dziecko. Kiedy zaś stałem się mężem, wyzbyłem się tego, co dziecięce.
BG 11 Kiedy stałem się dzieckiem, mówiłem jak dziecko, myślałem jak dziecko, wnioskowałem jak dziecko; a kiedy stałem się mężczyzną, zaniedbałem te przymioty dziecka.
BT 12 Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno; wtedy zaś [zobaczymy] twarzą w twarz: Teraz poznaję po części, wtedy zaś poznam tak, jak i zostałem poznany.
BG 12 Gdyż teraz widzimy jakby pośród zwierciadła, w zagadce ale wtedy twarzą przy twarzy. Teraz poznaję po części ale wtedy poznam jak też zostałem poznany.
BT 13 Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość – te trzy: z nich zaś największa jest miłość.
BG 13 A teraz trwa wiara, nadzieja, miłość te trzy; ale większa wśród nich jest miłość.
Jak ktoś jest bardziej dociekliwy, to inne tłumaczenia kolejnych wersów oryginalnego tekstu znajdzie na stronie Biblia Online.
